Hibernakulum

   autor
Magda Kulesza-Fedkowicz

   data realizacji
2020

   miejsce realizacji pracy
Pcim

   technika
video

HIBERNAKULUM - PRÓBY WNIEBOSTĄPIENIA

Anabiosis to przekornie i przewrotnie ożywianie. Zatrzymanie, chwilowy bezruch i pozorna śmierć. Sfingowany i rzekomy niebyt, w który wpisana jest zdolność powrotu do życia. Serce znów zacznie bić a nerwy będą przesyłać impulsy. Życie utajone.

Bycie w ruchu w pierwotnej przestrzeni sprawia, ze jestem połączona ze światem a wszystko co pozorne ustaje i znika. Metabolizm tego co zewnętrzne, narzucone zwalnia. Wymykam się. To stan, który intuicyjnie utożsamiam z esencją życia, z witalnością, z przepływem. To swoiste coincidentia oppositorum. Przybliżam się i przyswajam. To co płynie, zmienia się i jest efemeryczne bliższe jest w moim odczuciu pojęciu bezkresu. Krucha trwałość, przenikanie niezmienności z ulotnością. Lekkość zanurzona w czasoprzestrzeni mrużąca kocie powieki do słońca wieczności.

Las jest moim hibernakulum i diapauzą. Przejaw życia, przezroczystość ruchu, który wkradł się w kontemplacyjny bezruch lasu. W przestrzeń pozornie nieruchomą, w naszym odczuciu czasu. Moja obecność tylko chwilowa, nie zostawiająca śladu. Rytm naszego życia odmierzają zwierzęta, które rodzą się i umierają na naszych oczach. Rytmem czasu drzew jest większość żywych organizmów- przechodniów z krótszą orbitą, na które zerkają nieruchome bukowe oczy.